Mijn eerste vakantiebaantje was nogal vreemd. Ik had me aangemeld bij een alleraardigste intercedente, die me prompt indeelde bij de "snuifbus". De snuifbus was een grote vrachtwagen met 8 hokjes, model paskamer, maar dan kleiner. In elk hokje stond een stoel en er staken drie buizen uit de muur. Ik werd naar één van die hokjes gedirigeerd en moest elke keer dat er een belletje rinkelde aan die drie buizen snuiven. Zodra ik had uitgevonden welke buis het meeste stonk drukte ik op het knopje onder die buis. Zo probeerde TNO grip te krijgen op de stankbeleving van tieners die werden blootgesteld aan verontreinigde lucht uit Rijnmond, vermoed ik.

Dat baantje had één goede en één slechte kant voor mij. De goede kant was dat ik eindeloos veel tijd had om betaald, jawel, boeken te lezen en na te denken. Wie heeft er nog tijd om na te denken? Gister sprak ik een manager die vertelde dat hij blij is als hij één keer per maand 2 uur geconcentreerd aan één ding kan werken.

Gelukkig heeft Getting Things Done, het systeem waarmee ik organisaties help om veel productiever te werken, daar een handige oplossing voor. Als er geen tijd is voor onafgebroken nadenkwerk, moet het nadenken maar tussen de bedrijven door gebeuren. En zodra je daar alert op wordt, blijken er ongelooflijk veel van die tussenmomenten te zijn. De tijd dat je in de auto zit met een studentchauffeur achter het stuur, de eerste tien minuten van een vergadering als nog niet iedereen er is (wat bij ons op kantoor niet werkt, omdat dat zwaar not-done is), het halve uur in de wachtkamer van de dokter, enzovoort.

Op mijn lijst met Eerstvolgende Acties staan ook de dingen waar ik over na wil denken, of waar ik iets voor wil schetsen, of het begin van een artikeltje dat ik wil schrijven. Heb ik ergens wat tijd en energie over, dan check ik dat lijstje op mijn smartphone en ga ik iets doen wat ik nuttig en interessant vind.

 

De slechte kant van de snuifbus voor mij was dat ik domweg te verkouden was om iets zinnigs bij te dragen aan het onderzoek. Binnen een week werd ik de bus uitgepoeierd en moest ik op zoek naar echt werk. Van dat werk waarbij je moet vechten voor elke minuut dat je na wilt denken.