De toekomst van informatie

 

Steeds meer organisaties verlangen naar betrouwbare, volledige en tijdige informatie over allerlei zaken. Veel tijd is vaak niet beschikbaar. Daarom moeten medewerkers leren hoe ze sneller met de nodige accuratesse de beste informatie kunnen vinden en inzetten. Een informatiecoach is een nieuwe organisatorische functie. Zijn belangrijkste taak is het vergroten van de zelfredzaamheid van een medewerker met betrekking tot de inzet en het gebruik van informatie. Een informatiecoach (1) helpt een organisatie met de best mogelijke informatieomgeving, (2) ondersteunt alle gebruikers om de beste structuur te kiezen die het informatiegebruik bevordert en (3) stelt informatieprofielen per medewerker vast zodat hij inzicht krijgt in het eigen informatiegedrag en dat van zijn directe collega's.

 

 

 

Heel veel toepassingen van informatie vragen uitgebreide kennis van het type programma waarmee de informatie is gecreëerd. Dat is echter een achterhaalde zaak. Mensen weten dat niet de applicatie belangrijk is, maar de informatie zelf. De informatie en haar context geven daarbij aan wat op welk moment waarmee bewerkt moet worden. Een factuur als informatieobject kan verschillende bewerkingen of raadplegingen ondergaan. Intelligentie gekoppeld aan de informatie zoekt vervolgens uit welke applicatie moet worden gestart.

 

De voordelen zijn legio: informatie is de ingang, niet een e-mailsysteem, tekstverwerker of andere toepassing. Verder wordt in de context van de informatie een keuze gemaakt uit de te gebruiken applicatie. De capaciteiten en voorkeuren van de gebruiker worden daarbij meegenomen. Informatie kan als object worden opgepakt, bewerkt en in een andere informatieomgeving worden gedeponeerd. Zo worden eenvoudig hele bestandsstructuren opgebouwd rondom informatie.

 

 

 

Sommigen vinden het intimiderend als veel informatie over hen online beschikbaar is. Anderen krijgen er niet genoeg van alles wat ze weten, zijn en bezitten online te verkondigen. Veel studenten hebben al persoonlijke websites. In de academische wereld is dat ook meer regel dan uitzondering. Maar ook steeds meer werknemers en particulieren hebben een eigen digitaal werkgebied. Weblogs en persoonlijke ruimten maken complete profielen van iemand zichtbaar. Deze digitale geheugens zijn voor velen een mogelijkheid om te herinneren wat er ooit gebeurde of waar ze mee bezig waren op enig moment. Ze bevorderen ook het sociale netwerk. Mensen gaan toch voor een deel af op de eerste indruk die iemand maakt. Iemands persoonlijke website draagt daar zeker toe bij.

 

Zeker is dat onze samenleving niet snel genoeg aan het veranderen is om met deze digitale revolutie om te kunnen gaan. Als mens weten we nog onvoldoende hoe met grote hoeveelheden informatie om te gaan. Maar we hebben de oertijd overleefd en ons ook aangepast aan de daaropvolgende evoluties. Het lijkt logisch dat we deze digitale trapveldjes, die zich voordoen als de digitale hangplekken van het internet, ook goed gaan gebruiken. Maar we moeten niet vergeten dat mensen liever met mensen praten dan met computers, want dat zit echt in onze genen.