Het was in 2006 niet alleen de Secretaris Generaal van de Verenigde Naties, niet alleen de winnaar van de Nobelprijs voor de vrede, wiskunde of literatuur, niet alleen Al Gore met zijn kruistocht voor een beter milieu: ook u en ik waren het in 2006.
door Job Franken
U en ik en onze geliefden, kinderen, ouders (mits online actief), buren, vrienden en collega's werden door TIME Magazine uitgeroepen tot 'Person of the year 2006'. Het enorme succes van MSN, de massale omarming van 'social networking' als Hyves en Linkedin, en de explosie van Youtube.com kenmerkten 2006 en TIME Magazine heeft dat (h)erkend.
Het is achteraf natuurlijk altijd makkelijk praten maar het zat er al enige tijd aan te komen. Vanaf het begin van de eerste internethype werd door veel experts gedacht dat massaal gebruik van internet zou resulteren in een historische machtsverschuiving binnen het commerciële veld. De alomtegenwoordigheid van informatie zou resulteren in sterk toegenomen transparantie in bijna elke markt. En meer transparantie betekent een hogere mate van marktperfectie. Vergeleken met de oude situatie zou dit inhouden dat de positie van consumenten sterker zou worden, sterker dan ooit.
Na de eerste internethype braken voor iedereen de magere jaren aan en terwijl ondernemingen druk bezig waren met overleven, werd internet een niet meer weg te denken aspect van het moderne leven. Net zo belangrijk als deze stevige verankering is het virale karakter van internet. Dit is zo krachtig dat we nauwelijks kunnen bevatten wat het in de praktijk betekent. Bekijk internet voor de grap eens als een wereldwijd neuraal netwerk dat in staat is om de breinen van miljoenen consumenten te koppelen en hen, daar waar zij dit zelf nodig vinden, samen te laten werken. Massaal bereik en enorme snelheid van verspreiding zijn de belangrijkste oorzaken van het succes van MSN, Hyves en Youtube. Ook het 'nieuwe exhibitionisme' speelt hierin een rol maar het is nog maar de vraag of dat niet simpelweg een direct gevolg is van de nieuwe mogelijkheden die we hebben om onszelf te laten zien.
En juist omdat consumenten zich steeds beter realiseren hoe krachtig deze toepassingen zijn, worden ze zich bewust van de veranderde machtsverhoudingen tussen het bedrijfsleven en consumenten. We kunnen er niet meer omheen. Moderne ondernemingen moeten gewoon accepteren dat hun machtspositie ernstig en blijvend is aangetast. Bedrijven die daar moeilijk over doen, het niet willen accepteren, graven daarmee hun eigen graf.
Kijk naar de muziekindustrie, een van de beste voorbeelden van hoe het niet moet. Krampachtig probeert men het voorheen briljant renderende copyright op muziek te behouden. Maar consumenten accepteren de enorme winsten niet meer die de industrie ten koste van haar klanten maakt(e). En dan kun je lang tegenstribbelen maar je komt te hangen. Hoogh ende droogh. Beter is te erkennen dat rendementen uit het verleden in de toekomst zeker niet meer gerealiseerd worden. Muziekuitgevers die dit accepteren en met hun consumenten mee bewegen om binnen deze nieuwe situatie te werken aan een nieuw machtsevenwicht zijn de leiders van de moderne muziekindustrie.
Succesvol ondernemerschap wordt de komende decennia voor de helft gedefinieerd door de mate waarin de ondernemer in staat is om zijn klanten snel(!) de vrijheid te geven die ze verlangen. Dit klinkt allemaal prachtig maar naast klanten zijn er ook aandeelhouders die rendement willen zien. Er moet dus gewoon geld worden verdiend. En dat is de andere helft van succesvol ondernemerschap. Voor bedrijven ligt de grote uitdaging in het vinden van een balans tussen het geven van vrijheid aan hun consumenten en het maximaliseren van hun winst. | 
