In feite is het woord batterij hierboven onterecht gebruikt, het juiste woord is accu. Een batterij is namelijk na gebruik niet meer op te laden, een accu wel. We spreken ook wel van oplaadbare batterij.
Hoe zwaarder de batterij is, des te groter is zijn capaciteit. Prestaties en gewicht van de accu hebben dus met elkaar te maken. Zo worden de prestaties van een accu gemeten in Wh/kg, dus watturen per kilogram accugewicht. Toch wordt dit cijfer slechts zelden gebruikt. Net zoals bij autoaccu's komen termen als Ah (Ampère uren) of mAh (Milliampère uren) veel meer voor. Zo kan een penlight- of AA-formaat accu een capaciteit hebben van 1000 mAh en een notebookaccu 2 Ah.
Of hij de door de fabrikant aangegeven capaciteit ook daadwerkelijk levert hangt af van de gebruiksomstandigheden en van het type accu. Net als (niet oplaadbare) alkaline batterijen gaat de spanning (in Volts) van Lithium-Ion accu's tijdens gebruik steeds verder naar beneden. Zodra die spanning onder een bepaald niveau komt stopt de notebook of camera ermee, ook als er op dat moment nog best veel capaciteit in de accu zit. U zou die energie wel kunnen gebruiken om er nog heel lang een lampje mee te laten schijnen, maar niet voor een elektronisch apparaat.
De NiCd of Nikkel-Cadmium accu heeft andere eigenschappen. De spanning blijft namelijk veel langer op hetzelfde niveau en zakt pas naar beneden als de energiecapaciteit van de accu sterk is afgenomen. Hoewel hij tot voor kort veel werd toegepast is de NiCd-accu nu van het toneel verdwenen, vanwege de zware metalen die erin zitten en die het milieu te zwaar belasten. Fabrikanten van draagbare elektronische apparatuur kiezen tegenwoordig voor NiMH of Nickel-Metall-Hydrid accu's in plaats van Lithium-Ion. Ook bij de NiMH accu blijft de spanning tijdens gebruik lange tijd constant, zodat elektronische apparatuur er goed en lang op kan werken.
|