Het eerste voorbeeld richt zich op de gevoeligheid voor gezag. Een nieuwe systeembeheerder van een gemeente wordt gebeld door een gemeentesecretaris van een andere gemeente. Hij zegt dat hij namens de secretaris van de eigen gemeente belt om toegang te krijgen tot een bepaalde server. De systeembeheerder maakt een tijdelijk account aan. Dat gaat zo:
Hacker: "Hallo, met Pieter van de IT-afdeling. Heb jij toevallig een uur geleden je bedrijfsaccount gebruikt?"
Medewerker: "Ja, inderdaad ik heb een aantal orders moeten plaatsen bij een leverancier."
Hacker: "Nou, dat is niet zo mooi, want je account is gekraakt en het is noodzakelijk dat we de hackers zo spoedig mogelijk opsporen anders kunnen we tegen een forse schade aanlopen."
Medewerker (schrikt): "Aj, wat erg, hoe kan ik helpen?"
Hacker: "Welnu, ik maak nu meteen een nieuw account voor je aan, maar geef me eerst je wachtwoord zodat we met je oude account de hacker kunnen traceren."
Medewerker: "Oh natuurlijk, mijn wachtwoord is......"
In het tweede voorbeeld gaat het om aantrekkelijkheid. De hacker belt een medewerker op van een bedrijf. De hacker weet dat de man een bepaalde hobby heeft, omdat dit op de website van het bedrijf stond. De hacker verdiept zich in de hobby van de man en wanneer hij hem spreekt, begint hij over de hobby van de man. Dit schept meteen een band en de medewerker zal de hacker vriendelijker en opener tegemoet treden.
De wederdienst wordt als volgt ingeleid: De hacker belt een beheerder met de melding dat er een virus op zijn pc staat. Hij gebruikt hiervoor een onschuldig .dll bestand dat in elk Windows XP-systeem voorkomt. Hij zegt dat dit een virus is en dat het bestand verwijderd moet worden. Heeft de hacker echt goed zijn huiswerk gedaan, dan laat hij de beheerder eerst een scan uitvoeren, wetende dat de scan zal reageren kan hij snel het vertrouwen winnen van de beheerder. Deze zal de hacker vertrouwen. Het vervolg laat zich raden.
Een voorbeeld van consequent zijn is het hameren op procedures. De hacker belt een nieuwe medewerker en loopt de systeemprocedure met hem door omdat dit tot de veiligheidsprocedure hoort van het bedrijf. De hacker hamert erop dat de gebruiker zich strikt aan deze procedure moet houden. Het achterhalen van het wachtwoord is vervolgens met de juiste vragen een koud kunstje.
Inspelend op sociaal normale zaken belt de hacker de medewerker met de vraag deel te nemen aan een enquête die in opdracht van het bedrijf wordt uitgevoerd. Door enkele namen van collega's te noemen en door de juiste vragen te stellen kan de hacker veel inzicht krijgen in de organisatie.
En als laatste voorbeeld, de schaarste. De hacker stelt een aantal medewerkers een unieke beloning in het vooruitzicht, wanneer ze zich inschrijven voor een bepaalde site. Dikwijls schrijven ze zich in met hun standaard inlognaam en wachtwoord.
Als zevende gevoeligheid is ook nieuwsgierigheid van mensen een belangrijk wapen van de hacker. De aanvaller speelt daarop in, als hij via zijn vertrouwenwekkende rol informatie wil verkrijgen die op een andere manier niet of alleen met aanzienlijk meer inspanning of hogere kosten te krijgen is.
|