Poczynając od systemu Windows Server 2008, administratorzy mogą instalować serwer bez żadnych funkcji uznanych za absolutnie niezbędne. W takiej konfiguracji serwer oczywiście nie może wypełniać wszystkich ról, lecz zyskiem jest większe bezpieczeństwo i zredukowane wymagania dotyczące administrowania. Taka instalacja nosi nazwę server core.
Konfiguracja „Server Core” to minimalna opcja instalacyjna systemu Windows Server 2008. W tej konfiguracji dostępne są następujące role serwera:
| • | serwer DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) |
| • | serwer DNS (Domain Name System) |
| • | serwer plików |
| • | kontroler domeny. |
Wybierając tę konfigurację można do minimum ograniczyć nakłady na administrowanie serwerem oraz zagrożenia bezpieczeństwa. Wynika to z:
| • | redukcji nakładów wymaganych na konserwację oprogramowania |
| • | redukcji nakładów wymaganych na zarządzanie serwerem |
| • | ograniczenia płaszczyzny i miejsc ataków. |
Instalacja typu „Server Core” obejmuje wyłącznie te pliki wykonywalne i biblioteki DLL, które są niezbędne do działania czterech w/w ról serwera. W szczególności nie jest instalowana powłoka Windows Explorer, standardowym interfejsem użytkownika takiej konfiguracji jest wiersz poleceń, co zaprezentowano na poniższej ilustracji.

Rys. 1. Standardowy wygląd interfejsu użytkownika w Server Core.
W wersji „Server Core” mogą być zainstalowane następujące funkcje dodatkowe:
| • | klastry niezawodnościowe (failover clustering) |
| • | równoważenie obciążeń sieciowych |
| • | podsystem dla aplikacji uniksowych |
| • | archiwizacja Windows Backup |
| • | Multipath I/O |
| • | zarządzanie wymiennymi nośnikami (Removable Storage Management) |
| • | szyfrowanie dysków BitLocker™ Drive Encryption |
| • | protokół SNMP (Simple Network Management Protocol). |
Konfiguracja „Server Core” jest przewidziana do użytku w organizacjach wykorzystujących wiele serwerów dedykowanych dla określonych celów bądź w środowiskach, gdzie występuje wysoki poziom bezpieczeństwa, co wymaga ograniczenia do minimum płaszczyzny i miejsc ataków.
Lokalni administratorzy serwera skonfigurowanego w wersji Server Core muszą mieć odpowiednie doświadczenie w zarządzaniu systemem z wiersza poleceń i przy pomocy skryptów ze względu na brak interfejsu graficznego. Alternatywnie instalacją taką można zarządzać zdalnie z konsoli MMC (Microsoft Management Console) uruchomionej w innym (pełnym) systemie Windows Server 2008.
Konfiguracja „Server Core” oferuje następujące korzyści:
| • | Zredukowane nakłady na konserwację oprogramowania. Ponieważ zainstalowane są tylko pliki absolutnie niezbędne do działania serwera DHCP, serwera DNS, serwera plików oraz kontrolera domeny, to wymagania na konserwację oprogramowania – np. na jego aktualizowanie – są znacznie ograniczone. |
| • | Mniejsza płaszczyzna ataków. Z samego faktu, że Server Core pracuje przy mniejszej liczbie uruchomionych plików, wynika mniejsza liczba punktów narażonych na potencjalne ataki z sieci. Ponadto ewentualne luki bezpieczeństwa odkryte w niezainstalowanych plikach nie wymagają natychmiastowego stosowania łat aktualizacyjnych. Znakomicie redukuje to zagrożenia i zwiększa niezawodność serwera. |
| • | Zredukowane nakłady na zarządzanie. Mniej uruchomionych plików oznacza zminimalizowanie potrzeb w zakresie zarządzania. |
| • | Mniej wymaganej przestrzeni na dysku. Instalacja minimalna „Server Core” potrzebuje jedynie ok. 1 GB wolnego miejsca na dysku. |
Server Core nie posiada interfejsu użytkownika ani nie pozwala na uruchamianie żadnych aplikacji. Ta minimalna konfiguracja może jedynie pełnić rolę serwera DHCP, serwera DNS, serwera plików i/lub kontrolera domeny.
Inaczej zarządza się takim serwerem. Ze względu na brak interfejsu użytkownika Server Core początkowo musi zostać skonfigurowane z wiersza poleceń i/lub za pomocą skryptów, podobnie, jak w przypadku instalacji nienadzorowanej.
Po skonfigurowaniu Server Core można administrować lokalnie z wiersza poleceń albo zdalnie z odległego komputera za pośrednictwem usług terminalowych (także z wiersza poleceń lub z konsoli MMC).
Konfiguracja „Server Core” nie jest platformą do uruchamiania aplikacji. W tej minimalnej konfiguracji nie można ani uruchamiać, ani opracowywać aplikacji – służy ona do włączenia czterech obsługiwanych ról serwera, określonych funkcji opcjonalnych oraz narzędzi administracyjnych. Ponadto istnieje możliwość opracowywania administracyjnych narzędzi/modułów agentów. Narzędzia takie można podzielić na dwie kategorie:
| • | Narzędzia do zarządzania zdalnego. Nie wymagają one żadnych modyfikacji, o ile tylko komunikują się z odległą stacją roboczą według jednego z protokołów obsługiwanych w instalacji „jądro serwera” (np. RPC). |
| • | Narzędzia/agenci zarządzania lokalnego. Mogą one wymagać adaptacji do pracy w konfiguracji „jądro serwera”, ponieważ w konfiguracji tej nie są dozwolone żadne powłoki, zależności od interfejsu użytkownika, nie jest też dopuszczalny kod zarządzany. |
Wdrożenie konfiguracji „Server Core” nie wymaga wprowadzania żadnych zmian do użytkowanego środowiska/infrastruktury.
Konfiguracja „Server Core” może zostać zainstalowana jedynie na czystej maszynie. Nie są możliwe żadne modernizacje z poprzednich wersji systemu Windows ani poprzednich instalacji systemu Windows Server 2008 w konfiguracji „Server Core”.
Aby zainstalować system Windows Server 2008 w konfiguracji Server Core należy uruchomić komputer z dyskiem Windows Server 2008 DVD włożonym do napędu, po pojawieniu się okienka dialogowego Autorun kliknąć przycisk Setup, po czym postępować zgodnie z wyświetlonymi instrukcjami.
Uwaga: W wielu przypadkach Server Core można instalować bez nadzoru wspomagając się odpowiednim skryptem instalacyjnym. |