10 rzeczy, o których warto pamiętać przy wdrażaniu systemu Windows Vista
 |
Zawartość strony
Kod do pobrania: NeihausDeployment2006_11.exe (152KB)
Zapewne wielu czytelników miało już okazję wdrażać system Windows XP, a teraz przygotowuje się do przejścia do systemu Windows Vista. Niezależnie od tego, czy proces wdrożenia obejmie 10, 100 czy 100 000 komputerów, znajomość innowacji wprowadzonych w systemie Windows Vista może znacznie usprawnić pracę.
Oto 10 różnic między procesami wdrożenia systemu Windows® XP a Windows Vista™, które z pewnością okażą się przydatne, gdy nadejdzie czas migracji.
1. Obrazy Windows Vista są większe
W systemach Windows XP oraz Windows 2000 można było tworzyć obrazy, które z łatwością mieściły się na pojedynczej płycie CD (nie przekraczały 700MB). Nawet organizacje, które decydowały się na dodanie do obrazu aplikacji, sterowników i narzędzi, w efekcie otrzymywały obrazy systemu o rozmiarze od 1GB do 3GB.
W systemie Windows Vista rozmiar skompresowanego obrazu przekracza z reguły 2GB, a po jego zainstalowaniu zwiększa się do ponad 5GB. Dodanie aplikacji, sterowników i innych plików skutkuje rzecz jasna dodatkowym wzrostem wielkości.
W związku z tym pojawiają się wątpliwości dotyczące najodpowiedniejszego sposobu rozmieszczania obrazów. Jednym z decydujących czynników jest przepustowość sieci (sieci 10MB lub sieci bez przełącznika nie są wystarczające). W przypadku wykorzystania płyt CD potrzebne będą trzy lub cztery płyty. Można także dokonać wdrożenia przy pomocy płyt DVD (o pojemności 4,7GB), które są obecnie ogólnie dostępne. Gdy nie posiada się takiej możliwości, warto rozważyć zakup napędów DVD w ramach nabywania kolejnej partii komputerów.
Ze względu na rosnący rozmiar dysków USB (często przekraczający 4GB) oraz ich coraz niższą cenę, warto rozważyć tę metodę instalacji systemu Windows Vista, o ile BIOS komputera wspiera rozruch z urządzenia pamięci USB.
Na zakończenie warto wspomnieć (choć nie dotyczy to bezpośrednio rozmiaru obrazu), że katalog I386 już nie istnieje. Zamiast tego wszystkie składniki, niezależnie od tego czy są instalowane, znajdują się w katalogu Windows (chociaż nie w standardowym katalogu SYSTEM32). Instalacja nowych składników wiąże się z pobraniem niezbędnych plików z tej lokalizacji.
2. Zabezpieczenia są udoskonalone
Wiele ulepszeń zabezpieczeń systemu Windows Vista ma wpływ na proces wdrożenia. Na przykład łatwiej jest skonfigurować system Windows Vista tak, aby wspierać użytkowników o "obniżonych uprawnieniach" (gdy zalogowana osoba nie posiada uprawnień administratorskich). W systemie Windows XP niektóre aplikacje działały nieprawidłowo, gdy użytkownik nie posiadał praw administratora, ponieważ zakładały możliwość swobodnego dostępu do dysku C: oraz całego rejestru. W systemie Windows Vista aplikacje, które usiłują dokonać zapisu w zastrzeżonych obszarach, zostaną w sposób niezauważalny skierowane do innych lokalizacji w profilu użytkownika.
Druga duża zmiana polega na tym, że nie tylko administratorzy mogą ładować sterowniki. Dzięki temu użytkownicy mogą podłączać nowe urządzenia, bez konieczności zwracania się z prośbą do działu pomocy technicznej.
Dodatkowo przeglądarka Internet Explorer® wspiera automatyczne instalowanie formantów ActiveX® przy użyciu podwyższonych uprawnień. Nowa usługa może przeprowadzać instalację w imieniu użytkownika (oczywiście o ile zezwalają na to zasady grupy skonfigurowane przez administratora IT).
Niektórzy użytkownicy systemu Windows XP wykorzystują uprawnienia grupy Power Users, jednak w rzeczywistości rozwiązanie to ma niewielką przewagę (pod względem ograniczania praw użytkowników) nad zwykłym przyznaniem uprawnień administratora. Z tego względu w systemie Windows Vista grupa Power Users została usunięta, choć w razie konieczności można ją przywrócić przy pomocy osobnego szablonu zabezpieczeń, który może zostać zastosowany w systemie Windows Vista.
Fakt, iż czasem uprawnienia administratora są potrzebne, nie oznacza wcale, że musimy z nich korzystać przez cały czas. Z tego względu do systemu Windows Vista dodano funkcję Kontroli dostępu użytkownika (UAC), która sprawia, że większość aplikacji jest uruchamiana w trybie ograniczonych uprawnień, nawet gdy użytkownik należy do grupy administratorów. Gdy aplikacja wymaga dodatkowych przywilejów, funkcja UAC prosi o pozwolenie na wykorzystanie podwyższonych uprawnień lub o podanie poświadczeń użytkownika innego niż obecnie zalogowany.
Również zapora sieciowa w systemie Windows Vista została udoskonalona. Nowa zapora może kontrolować zarówno ruch przychodzący, jak i wychodzący, zapewniając jednocześnie pełne wsparcie dla konfiguracji przy pomocy zasad grupy.
Na zakończenie warto wspomnieć o funkcji szyfrowania BitLocker, która wchodzi w skład edycji Windows Vista Enterprise oraz Ultimate i umożliwia szyfrowanie całego woluminu systemu operacyjnego. Zaszyfrowany w ten sposób wolumin może być odczytywany jedynie w systemie Windows Vista oraz pod warunkiem dostarczenia odpowiednich kluczy w postaci wbudowanego w komputer modułu Trusted Platform Module (TPM) 1.2, klucza USB lub numeru wpisanego przy pomocy klawiatury (wspierane są jedynie moduły TPM 1.2 oraz nowsze).
3. Windows Vista składa się z komponentów
Jedną z największych architekturalnych zmian wprowadzonych w systemie operacyjnym Windows Vista jest jego modułowa struktura. Cecha ta ma zasadniczy wpływ na proces wdrożenia.
Konfiguracja zestawu instalowanych funkcji Windows Vista wymaga określenia komponentów, które mają zostać uaktywnione. Nowe narzędzia, między innymi Windows System Image Manager pokazany na Rysunku 1, pomagają w realizacji tego zadania.
Aktualizacje zabezpieczeń, pakiety językowe i dodatki Service Pack są zwykłymi komponentami, które mogą być stosowane w systemie Windows Vista przy pomocy takich narzędzi, jak Menedżer pakietów (PKGMGR).
Rysunek 1: Narzędzie Windows System Image Manager.
Co więcej "serwisowanie" można realizować w trybie offline lub online. Modyfikacje systemu Windows Vista lub obrazu systemu Windows Vista można wprowadzać nawet wtedy, gdy system nie jest uruchomiony. Jest to idealne rozwiązanie w przypadku wdrożeń: system operacyjny może zostać zaktualizowany przed uruchomieniem go po raz pierwszy w sieci.
Sterowniki są również traktowane jak komponenty i mogą być z łatwością dodawane oraz usuwane, także w trybie offline. To oznacza, że w trakcie wdrożenia można dodawać sterowniki do istniejących obrazów, nawet w ostatniej chwili (np. podczas pierwszego rozruchu maszyny). Uwaga ta odnosi się również do sterowników masowych urządzeń magazynujących - już nie trzeba tworzyć osobnego obrazu tylko po to, aby dodać nowy sterownik masowego urządzenia magazynującego.
Windows Vista udostępnia więcej ustawień. Większość składników oferuje opcje konfiguracyjne, co ułatwia określanie domyślnych opcji instalacji, którymi można zarządzać na bieżąco przy pomocy zasad grupy. W sekcji "Narzędzia przydatne i odchodzące w zapomnienie" przedstawiona została lista nowych narzędzi dostępnych w systemie Windows Vista.
4. Koniec z instalacją w trybie tekstowym
Podstawowy proces wykorzystywany do instalowania systemu Windows XP nie był zmieniany od czasu opublikowania systemu Windows NT®. Ta czasochłonna procedura obejmowała wstępny etap instalacji w trybie tekstowym, w którym każdy plik systemu operacyjnego był rozpakowywany i instalowany, tworzone były wszystkie wpisy rejestru i stosowane wszelkie zabezpieczenia. Obecnie w systemie Windows Vista całkowicie zrezygnowano z tej fazy instalacji. Zamiast tego udostępniono nowy program instalacyjny, który stosuje obraz Windows Vista na komputerze.
Po zastosowaniu obraz musi zostać dopasowany do potrzeb danego komputera. Ten proces dostosowywania zastępuje tzw. mini-instalację znaną z systemów Windows XP oraz Windows 2000. Służy on do tego samego celu, czyli do wybrania przez system operacyjny niezbędnych ustawień i personalizacji, które mają zostać zastosowane na danym komputerze.
Zmianie uległ również proces przygotowywania obrazu. W Windows XP do przygotowania referencyjnego systemu operacyjnego do wdrożenia służyło narzędzie Sysprep. W Windows Vista nadal uruchamiamy narzędzie Sysprep.exe (zainstalowane domyślnie w folderze C:\Windows\System32\Sysprep), które "uogólnia" maszynę na potrzeby procesu duplikacji.
System Windows Vista (niezależnie od wersji) jest dostarczany na płycie DVD w postaci zainstalowanego, uogólnionego (Sysprepped) obrazu, gotowego do umieszczenia na dowolnej maszynie. Niektórzy klienci mogą zdecydować się na wdrożenie tego obrazu w istniejącej postaci (przypuszczalnie planując zastosowanie poprawek i dodanie sterowników przy pomocy opisanych wcześniej możliwości serwisowania).
5. Boot.ini przechodzi do historii
To prawda, plik Boot.ini nie jest już wykorzystywany w systemie Windows Vista ani w środowisku Windows PE 2.0. Zamiast niego pojawił się nowy menedżer rozruchu bootmgr, który wczytuje dane konfiguracyjne rozruchu ze specjalnego pliku o nazwie BCD. Nowe narzędzie o nazwie bcdedit.exe (lub niezależny dostawca Windows Management Instrumentation - WMI) umożliwia kontrolowanie zawartości pliku BCD. Plik BCD może również służyć do konfigurowania obrazu startowego środowiska Windows PE 2.0, co ułatwia uruchamianie systemu Windows Vista bądź Windows PE bez konieczności przeprowadzania dodatkowych zmian na maszynie. Możliwość ta może okazać się przydatna w scenariuszach odzyskiwania lub konserwacji.
6. Ustawienia są konfigurowane w pliku XML
W systemie Windows XP (i poprzednich wersjach środowiska Windows PE) informacje konfiguracyjne były przechowywane w różnych plikach tekstowych, których rolę przejął obecnie plik XML.
Plik Unattend.txt, który był wykorzystywany do konfigurowania procesu instalacji systemu Windows XP, został zastąpiony przez plik unattend.xml. Unattend.xml zastępuje również trzy inne pliki:
| • | Sysprep.inf, który określał sposób dostosowywania obrazu systemu Windows XP rozmieszczanego na maszynie przy pomocy mini-instalacji. |
| • | Wimbom.ini, który służył do konfigurowania środowiska Windows PE. |
| • | Cmdlines.txt, który służył do określania listy poleceń wykonywanych podczas mini-instalacji. |
Przykładowy plik unattend.xml może zostać pobrany z witryny TechNet Magazine pod adresem http://download.microsoft.com/download/f/d/0/fd05def7-68a1-4f71-8546-25c359cc0842/NeihausDeployment2006_11.exe.
Warto zauważyć, że nadal istnieje możliwość wykorzystania osobnych plików. Nie trzeba umieszczać wszystkich ustawień konfiguracyjnych w jednym pliku unattend.xml. Schemat nowego pliku konfiguracyjnego XML zawiera reprezentację każdej z faz procesu wdrożenia. Właściwe ustawienia konfiguracyjne są definiowane dla odpowiednich składników systemu operacyjnego i mogą być dynamicznie wykrywane za pośrednictwem tych komponentów.
W systemie Windows XP większość specjalistów IT wykorzystywała Notatnik do edycji poszczególnych plików konfiguracyjnych. Nadal istnieje taka możliwość, jednak warto wykorzystać omawiane wcześniej narzędzie Windows System Image Manager do analizowania obrazu systemu Windows Vista, określenia dostępnych ustawień oraz dokonywania ich konfiguracji.
Innym oprogramowaniem wspomagającym proces wdrożenia jest narzędzie User State Migration Tool (USMT) 3.0, które zostało opublikowane wraz z systemem Windows Vista. Ono także wykorzystuje pliki konfiguracyjne XML zamiast plików .inf, które były stosowane w poprzednich wersjach. Dodatkowe informacje można znaleźć w artykule " Migrating to Windows Vista Through the User State Migration Tool ".
7. Nigdy więcej komplikacji HAL
W systemie Windows XP ograniczenia techniczne uniemożliwiały tworzenie pojedynczego obrazu, który mógłby zostać wdrożony na wszystkich komputerach. Różne warstwy abstrakcji sprzętu (HAL) powodowały, że konieczne było utrzymywanie wielu obrazów (dodatkowe informacje znaleźć można w artykule Bazy wiedzy " HAL options after Windows XP or Windows Server 2003 Setup "). Większość organizacji potrzebowała dwóch lub trzech obrazów dla każdej platformy (x86 oraz x64), a niektóre decydowały się na zastosowanie jeszcze większej ich liczby, mimo iż każdy obraz powoduje podniesienie kosztów i poziomu złożoności.
W Windows Vista te ograniczenia techniczne zostały wyeliminowane. System operacyjny potrafi wykrywać wymaganą warstwę HAL i automatycznie ją instalować.
8. Środowisko Windows PE
System Windows PE 2.0 (nowa wersja opublikowana wraz z systemem Windows Vista) stanowi kluczowy element procesu wdrożenia. Nawet standardowa, bazująca na DVD instalacja systemu Windows Vista wiąże się z zastosowaniem środowiska Windows PE 2.0 i większość organizacji będzie wykorzystywać je w procesie wdrożenia (często po dostosowaniu do specyficznych potrzeb).
W porównaniu z instalacją przy pomocy systemu MS-DOS® środowisko Windows PE 2.0 wnosi wiele korzyści, między innymi skrócenie czasu koniecznego do odnalezienia 16-bitowych sterowników trybu rzeczywistego (zadanie to jest niewykonalne w przypadku niektórych nowszych kart sieciowych lub kontrolerów pamięci masowej). Dodatkowe zalety to większa wydajność stosów sieciowych i narzędzi w wersji 32- oraz 64-bitowej, jak również szerokie wsparcie dla pamięci. Nie należy zapominać o obsłudze dla takich narzędzi jak Host skryptów systemu Windows, VBScript czy aplikacje hipertekstowe.
Środowisko Windows PE jest dostępne od kilku lat (wersja Windows PE 2005 została opublikowana w tym samym czasie co Windows XP SP2 oraz Windows Server 2003 SP1), ale dotychczas nie wszystkie organizacje mogły z niego korzystać. Konieczne było wykupienie pakietu Software Assurance dla licencji systemów operacyjnych Windows typu desktop. Zostało to zmienione wraz z opublikowaniem wersji Windows PE 2.0. Teraz wszystkie organizacje mogą pobrać system Windows PE 2.0 z witryny microsoft.com i swobodnie wykorzystywać go do wdrażania licencjonowanych kopii systemu Windows Vista.
Podobnie jak system Windows Vista, system Windows PE 2.0 jest dostarczany w postaci obrazu, który składa się z komponentów i może być "serwisowany" zarówno w trybie online, jak i offline. Tak jak w przypadku wersji Windows PE 2005, istnieje możliwość dodania kilku opcjonalnych składników, choć wersja Windows PE 2.0 wprowadza kilka nowych opcji: MSXML 3.0, Windows Recovery Environment, pakiety językowe, pakiety czcionek itd. Nowe narzędzia, takie jak peimg.exe, służą do utrzymywania systemu Windows PE 2.0. Program Peimg.exe można również wykorzystywać do dodawania sterowników - także sterowników urządzeń pamięci masowej, które nie wymagają już specjalnego traktowania.
Dodatkowe informacje na temat środowiska Windows PE 2.0 znaleźć można w artykule Wesa Millera opublikowanym w TechNet Magazine.
9. Wszystko się kręci wokół obrazów
W systemie Windows XP niektóre firmy tworzyły obrazy przy pomocy pakietu Systems Management Server (SMS) 2003 OS Deployment Feature Pack lub narzędzi oferowanych przez innych dostawców. Firma Microsoft nie dostarczała żadnego uniwersalnego narzędzia do tworzenia obrazów. Natomiast wraz z systemem Windows Vista opracowane zostały nowe narzędzia, które wspierają format pliku Windows Imaging (WIM). W odróżnieniu od innych formatów obrazy WIM bazują na plikach, dzięki czemu mogą być bez przeszkód stosowane na istniejących partycjach. Ta właściwość przynosi ogromne korzyści w procesie wdrażania, ponieważ umożliwia zapisywanie stanu użytkownika lokalnie zamiast na serwerze sieciowym, a tym samym eliminuje jedną z najczęstszych przyczyn przeciążenia sieci w trakcie wdrożenia.
Ponieważ pliki WIM stanowią obrazy bazujące na plikach, rzecz jasna nie są oparte na sektorach, a zatem nie pociągają za sobą komplikacji wynikających z dysków lub partycji o różnych rozmiarach. Obraz WIM obejmuje zawartość tylko jednego woluminu lub partycji dyskowej, a zatem gdy chcemy przechwycić wiele partycji, musimy stworzyć osobny obraz dla każdej z nich. Jednak wszystkie te obrazy mogą zostać umieszczone w tym samym pliku WIM.
Format pliku WIM wspiera również technologię Single-Instance Storage, a zatem zduplikowane pliki (nawet te pochodzące z różnych obrazów) zostają automatycznie usunięte. Ta cecha wraz z zaawansowanymi mechanizmami kompresji powoduje, że obrazy WIM są zazwyczaj mniejsze niż obrazy stworzone przez inne narzędzia. Jednak ze względu na dodatkowe przetwarzanie proces ich tworzenia zajmuje więcej czasu. Redukcja rozmiaru uzyskana kosztem zmniejszenia wydajności wydaje się uzasadnionym wyborem, ponieważ zazwyczaj obraz przechwytywany jest tylko raz, a następnie wdrażany wielokrotnie, co pozwala na znaczne obniżenie ruchu w sieci.
Narzędzie wiersza polecenia IMAGEX współpracuje z niskopoziomowym interesem API WIMGAPI (który oferuje w pełni udokumentowaną możliwość integracji również z niestandardowymi narzędziami). Program IMAGEX służy do tworzenia i przetwarzania obrazów WIM oraz umożliwia montowanie obrazu WIM w roli systemu plików. Zamontowany obraz może być odczytywany lub modyfikowany przy użyciu standardowych narzędzi Windows, ponieważ zachowuje się jak zwykły dysk wymienny. Ta funkcja otwiera pole dla całkiem nowych możliwości serwisowania.
10. Wdrożenia są niezależne od wersji językowej
Windows XP wspierał różne wersje językowe na dwa sposoby. Można było albo wdrażać zlokalizowane wersje Windows XP, co wymagało stworzenia osobnego obrazu dla każdej wersji językowej, albo zainstalować wersję English Multilanguage User Interface (MUI) z dodatkowymi pakietami językowymi. Oba podejścia posiadały pewne zalety i wady. Jednak większość organizacji, które potrzebowały wsparcia dla wielu wersji językowych, stosowała wersję MUI i musiała radzić sobie z ograniczeniami wynikającymi z wykorzystywania systemu operacyjnego, który był w gruncie rzeczy wersją angielskojęzyczną. Organizacje, które potrzebowały tylko jednej wersji językowej, decydowały się zwykle na zastosowanie wyłącznie wersji zlokalizowanej.
Natomiast w przypadku systemu Windows Vista cały system operacyjny jest niezależny od wersji językowej. Do neutralnej bazy można dodać jeden lub więcej pakietów językowych, aby stworzyć wdrażany obraz (choć tylko niektóre edycje systemu Windows Vista wspierają wiele wersji językowych).
Mechanizm utrzymywania systemu Windows Vista jest także niezależny od wersji językowej, a zatem w większości przypadków wystarczy jedna aktualizacja zabezpieczeń dla wszystkich wersji. Konfiguracja również jest neutralna, w związku z tym we wszystkich wersjach językowych można wykorzystać ten sam plik unattend.xml.
Pomoc jest w zasięgu ręki
Zaprezentowane zmiany pociągają za sobą konieczność zmodyfikowania dotychczasowych procesów tworzenia obrazów oraz wdrożenia, które były wykorzystywane w systemie Windows XP. W niektórych sytuacjach zmiany będą niewielkie, w innych (jak w przypadku procesu bazującego na systemie MS-DOS i pliku cmdlines.txt) konieczne będzie wprowadzenie znacznych modyfikacji. Aby pomóc w realizacji tego celu, firma Microsoft stworzyła nowe narzędzia, wskazówki i szczegółowe procedury. Zostały one umieszczone w pakiecie Solution Accelerator for Business Desktop Deployment (BDD) 2007.
Pakiet BDD 2007 umożliwia podzielenie procesu wdrożenia na łatwiejsze w zarządzaniu moduły, które mogą podlegać kontroli różnych zespołów. Każdy zespół otrzymuje wskazówki, listy zadań i narzędzia pomocne w realizacji odpowiednich działań (patrz Rysunek 2).
Rysunek 2: Pakiet BDD 2007 dzieli proces wdrożenia na łatwiejsze w zarządzaniu zadania.
Pakiet BDD 2007 można obecnie pobrać z witryny connect.microsoft.com po zarejestrowaniu się w ogólnodostępnym programie beta. Gotowy do pobrania zestaw zawiera wszystkie niezbędne narzędzia wspomagające instalację systemu Windows Vista, między innymi Windows PE 2.0, ImageX, Windows System Image Manager oraz USMT 3.0, a także dokumentację objaśniającą metody wykorzystywania tych narzędzi w ogólnym procesie wdrożenia. Finalna wersja pakietu BDD 2007 została opublikowana w tym samym czasie co Windows Vista. Rysunek 3 prezentuje narzędzie BDDWorkbench.
Rysunek 3: Narzędzie BDDWorkbench pomaga w zarządzaniu wieloma scenariuszami wdrożeń.
Zestaw BDD 2007 służy do upraszczania. Nawet w przypadku braku zdefiniowanego procesu tworzenia i wdrażania obrazów, program BDD umożliwia szybkie jego konfigurowanie. Dostępne są dwie metody wdrażania:
| • | Instalacja przy minimalnym poziomie interakcji (Lite Touch) – funkcja ta została napisana od nowa. Do rozpoczęcia procesu wdrożenia konieczna jest interakcja z użytkownikiem. Nie wymaga żadnej specjalnej infrastruktury, choć może wykorzystywać usługi Windows Deployment Services, czyli nową wersję usług Remote Installation Service (RIS). |
| • | Instalacja bez interakcji (Zero Touch), która nie wymaga żadnej interwencji ze strony użytkownika, bazuje na pakiecie SMS 2003 OS Deployment Feature Pack. |
Do nowych funkcji w BDD 2007 należą między innymi repozytorium i funkcja dodawania sterowników, pełne wsparcie dla przetwarzania kopii zapasowych, integracja z wszystkimi narzędziami rozmieszczania dostępnymi w systemie Windows Vista. Pakiet BDD 2007 obejmuje również kompletny kod źródłowy narzędzi automatyzacji, który można modyfikować w zależności od potrzeb lub kopiować i wklejać we własnych rozwiązaniach. Kod źródłowy jest udostępniany bez ograniczeń.
Więcej informacji na temat pakietu BDD 2007 znaleźć można w witrynie TechNet Desktop Deployment .
Narzędzia przydatne i odchodzące w zapomnienie
Oto przegląd narzędzi, które będziemy wykorzystywać, wdrażając system Windows Vista. Poniżej zaprezentowana została lista narzędzi, które odchodzą w zapomnienie w wyniku opublikowania systemu Windows Vista.
WARTO WYKORZYSTAĆ:
| • | SYSPREP To uaktualniona wersja, zmodyfikowana na potrzeby systemu Windows Vista. |
| • | SETUP Nowe narzędzie instalacyjne systemu Windows Vista, zastępuje WINNT oraz WINNT32. |
| • | IMAGEX Nowe narzędzie wiersza polecenia służące do tworzenia obrazów WIM. |
| • | Windows System Image Manager Narzędzie do tworzenia i modyfikowania plików unattend.xml. |
| • | PEIMG Narzędzie do dostosowywania obrazów środowiska Windows PE 2.0. |
| • | Windows Deployment Services Nowa wersja usług RIS, która wprowadza możliwość wdrażania obrazów Windows Vista i Windows XP, jak również obrazów startowych (Boot Image) środowiska Windows PE 2.0. |
| • | PNPUTIL Jest to nowe narzędzie służące do dodawania i usuwania sterowników z magazynu sterowników w systemie Windows Vista. |
| • | PKGMGR Narzędzie służące do utrzymywania systemu operacyjnego, nowość w systemie Windows Vista. |
| • | OCSETUP Zastępuje program SYSOCMGR i służy do instalowania składników systemu Windows. |
| • | BCDEDIT Nowe narzędzie systemu Windows Vista służące do edytowania danych konfiguracyjnych rozruchu. |
| • | Application Compatibility Toolkit 5.0 To uaktualnione narzędzie umożliwia sprawdzanie, czy aplikacje są zgodne z systemem Windows Vista. |
| • | User State Migration Tool 3.0 Uaktualnione narzędzie służące do przechwytywania i odzyskiwania stanu użytkowników, wspiera systemy Windows XP, Windows Vista oraz wszystkie wersje systemu Office, w tym 2007. |
| • | BitLocker Funkcja szyfrowania całego woluminu wbudowana w edycje Windows Vista Enterprise oraz Ultimate. |
LEPIEJ ZAPOMNIEĆ:
| • | Usługi Remote Installation Services RIS zostały zastąpione przez Windows Deployment Services (WDS), choć nadal dostępne jest wsparcie dla systemu Windows Server 2003. W systemie Windows Vista nie można wykorzystywać programów RIPREP oraz RISETUP. |
| • | Menedżer instalacji/Notatnik Zamiast nich do edycji plików konfiguracyjnych wykorzystywanych podczas instalacji w trybie niedozorowanym służy narzędzie Windows System Image Manager. |
| • | WINNT.EXE i WINNT32.EXE Zamiast nich należy użyć programu SETUP. |
| • | SYSOCMGR Zastąpiony przez programy OCSETUP, PKGMGR. |
| • | Dyskietki startowe MS-DOS odchodzą w zapomnienie. Należy wykorzystać Windows PE! |
O autorze
Michael Niehaus piastuje stanowisko Systems Design Engineer w grupie Core Infrastructure Solutions w firmie Microsoft. Odpowiada za rozwijanie najlepszych praktyk, narzędzi i skryptów dla pakietu Business Desktop Deployment. Można skontaktować się z nim, korzystając z adresu michael.niehaus@microsoft.com.