Piratizovani softver direktno ugrožava korisnike:

Jer mu često nedostaju ključni elementi i dokumentacija i ne poseduje nikakvu garanciju niti mogućnosti za nadgradnju.
Jer ovi netestirani, falsifikovani diskovi mogu biti zaraženi virusima koji će oštetiti vaš hard disk i ugroziti čitavu mrežu.
Jer, ukoliko kopiraju softver na radnom mestu, korisnici ugrožavaju i sebe i svoju firmu piratizujući proizvod zaštićen zakonom.

Kada kupujete falsifikovani softver vi podržavate nepoštene kompanije umesto korektnih kompanija koje plaćaju porez i nude radna mesta i plate poštenim građanima. Profit od prodaje falsifikovanog softvera ne pomaže razvoju ekonomije otvaranjem radnih mesta, porezima i platama, a velika je verovatnoća da taj isti profit postaje fond za druge nelegalne poslove. Legitimne firme ne dobijaju ništa od prodaje falsifikovanog softvera i pad zarade često dovodi do otpuštanja radne snage u svim srodnim industrijama, od proizvođača do prodavaca. Dakle, kao što vidite, kupovina falsifikovanog softvera ugrožava svakoga, ne samo proizvođača.

Intelektualna svojina predstavlja vlasništvo nad idejama kao i kontrolu nad stvarnim ili virtualnim predstavljanjem tih ideja. Softver je intelektualna svojina, kao što su to i knjige, filmovi i muzika.

Kao i muzički izvođači i autori, i tvorci softvera koriste zakon o kopirajtu za zaštitu svog rada i svoje investicije. Krađa intelektualne svojine, dakle, eliminiše izvore korišćene u razvoju novog i boljeg proizvoda.

Korisnici mogu da daju svoj doprinos tako što će, edukujući se, upoznati razne oblike piraterije i prijavljivati one koji se bave piratizovanjem softvera.

Tokom 2000. godine 118,000 ljudi ostalo je bez posla, a izgubljeno je 5.7 milijardi američkih dolara u platama zbog softverske piraterije.
Kada bi piraterija u SAD bila eliminisana i redukovana izvan njenih granica, procenjuje se da bi do 2005. godine industrija proizvodila dodatnih milion radnih mesta i prelila 25 milijardi dolara u poreske fondove.