[Prof. dr hab. Tomasz Grodzicki]
Uniwersytet Jagielloński, jak wszyscy wiedzą,
został założony w 1364 roku.
A więc to już jest ponad 650 lat temu.
I ta druga dewiza: „Zainspirowani
przeszłością kształtujemy przyszłość”.
Stąd też musimy
połączyć te stare wartości
w nauczaniu medycyny,
które były obecne
w Uniwersytecie od kilkuset
z tymi najnowszymi
osiągnięciami technologii,
które niesie XXI wiek.
[Dr inż. Klaudia Proniewska]
Uniwersytet Jagielloński Collegium Medicum
posiada teraz laboratorium
mieszanej rzeczywistości,
w którym mamy
urządzenia HoloLens 2 Microsoft,
dzięki którym możemy wizualizować
struktury anatomiczne w trójwymiarze.
[Radek Kolecki] Oglądając wyniki tomografii,
rezonansu czy nawet badania RTG,
widzimy płaskie zdjęcie
z najwyżej dwóch perspektyw.
Nie możemy sobie tego wyobrazić,
nasze mózgi tak nie działają.
Model 3D nadaje płaskiemu zdjęciu
kontekst i kształty.
Analiza to kwestią sekund, a nie minut.
Zaoszczędzony czas możemy
poświęcić opiece nad pacjentem.
[Dr inż. Klaudia Proniewska]
Myśląc o takim zaawansowanym wykorzystaniu tych technologii
w aspektach klinicznych, myślę że to
kwestia spersonalizowanej medycyny,
gdzie dokładnie możemy
na podstawie danych pacjenta
przygotowywać modele 3D
i wykorzystywać je
w procesie przygotowawczym
do zabiegów operacyjnych,
jak również kiedyś może śródoperacyjnie
wykorzystywać je w czasie zabiegów.
I tutaj można podkreślić
fakt współpracy z firmą apoQlar,
gdzie inżynierowie
wspierają nas w procesie
tworzenia tych aplikacji medycznych.
[Radek Kolecki] Microsoft HoloLens
będzie miało wiele zastosowań.
Po pierwsze edukacja studentów medycyny.
Zajęcia z anatomii i inne
wyglądały zupełnie inaczej.
Możemy też współpracować
ze specjalistami z całego świata.
Skorzystają także lekarze
mający kontakt z pacjentem.
Będą mieć możliwość pokazania pacjentowi
model jego ciała przed operacją
i wszystko wytłumaczyć.
Pacjenci doświadczą opieki medycznej
w zupełnie nowy sposób.
[Prof. dr hab. Piotr Richter]
Dzisiaj tę jakość mamy znakomitą,
możliwości znakomite, ważne tylko,
żeby to skutecznie wykorzystać.
To jest sztuką,
jak zachować harmonię
pomiędzy technologią medyczną,
a pewnym humanistycznym podejściem
do pacjenta i człowieka.